Który trener kazał zawodnikom przykładać do nogi meteoryt? Jaka gwiazda jest testem dla bramkarzy w Japonii? Jak wygląda balowanie w Kraju Kwitnącej Wiśni i z czym można tam pomylić kierunkowskaz? Kto opowiada o imprezach z Terrym i Ferdinandem, a gdzie można stracić portfel? Jakiego tematu nie można poruszyć w rozmowie z Japończykami i gdzie trzeba zakładać worek na głowę? O tym, a także o wielu innych ciekawych historiach opowiedział w cyklu „Casual Friday” Krzysztof Kamiński, bramkarz Jubilo Iwata, które niedawno awansowało do japońskiej Ekstraklasy.
Jak było w ambasadzie?
Dostałem zaproszenie na spotkanie z ambasadorem Japonii, więc pojechałem porozmawiać. Fajnie było poznać jego spojrzenie na Polskę z perspektywy Japończyka żyjącego u nas. Chciał też poznać moje przemyślenia po roku w Iwacie. Zupełnie inna mentalność. Styl życia też. Po przyjeździe miałem problem z przestawieniem się. Wychodząc na ulicę, nie wiedziałem, czy budynek obok to sklep, czy fryzjer. Dezorientacja. Początkowo wszędzie prowadzili mnie za rękę, ale z czasem wszystko się unormowało. Japończykom w Polsce podoba się natomiast kuchnia, ale to działa w obie strony. Nie mogę się aż doczekać świąt, żeby odświeżyć sobie smak żurku czy schabowego. Przez cały rok surowa ryba.
Ostatnio jest moda na zdrowe diety. Siłą rzeczy się wpasowałeś.
Kuchnia japońska należy do najzdrowszych. Widać po samej średniej wieku w lidze. Goście mają 35-36 lat i grają pierwsze skrzypce. 37-letni Shunsuke Nakamura to jedna z największych gwiazd. Mają tu skłonność do dodawania piłkarzom super mocy rodem z anime i słyszy się, że facet połamał palce bramkarzowi. Potem mówią, że to niemożliwe, ale facet faktycznie ładuje z 30-40 metrów. Technika i siła. Wszyscy twierdzą, że Nakamura to najlepszy test dla bramkarza, ale nie tylko on bryluje w takim wieku. Matsui od nas też jest świetnie zakonserwowany. W Polsce nie był tytanem biegania, ale dawał przegląd pola i kreatywność. Na małej przestrzeni widział więcej. W Europie to bramkarze są wieloletni, a w Japonii rozkłada się to na wszystkie pozycje. O, albo Komano, który był z Matsuim na mundialu w RPA. Jest znany w Japonii, bo przestrzelił najważniejszego karnego w karierze i reprezentacja odpadła z mistrzostw. Ale wiesz – dla mnie takie dinozaury to żadna nowość. Przyszedłem przecież z Ruchu, więc ta średnia nawet spadła!
30-latkowie to jeszcze nic. W Yokohamie FC dalej gra 48-letni Kazuyoshi Miura. To dopiero ewenement.
Bajka o Tsubasie to historia jego życia. Z tego, co mówią zawodnicy – bo sam przecież nie przeczytam w gazecie – trenerzy chyba nawet nie chcą na niego stawiać, ale to taka legenda, że kluby i sponsorzy naciskają na przedłużanie kontraktów. Zdrowotnie wygląda dobrze, nie łapie kontuzji, ale wiesz, co jest najlepsze? Gość baluje! Pytam chłopaków, na czym bazuje. Przecież musi się świetnie prowadzić. A oni: „no tak, ale trening to trening. W czym rzecz?”. W Ruchu niektórzy mówili, że coś ich ciągnie, to słyszeli: „okej, znasz organizm, to wypocznij”. W Japonii wręcz przeciwnie. Każdy robi to samo. Jest nawet zwyczaj, żeby zostać te 30-40 minut po treningu.
Na czym polega balowanie w Japonii?
Nie na tym, że się pije do upadłego czy kogoś wynoszą z rynku. Po prostu ktoś może posiedzieć do późna, popić, ale wrócić o własnych siłach. Możesz mieszkać w Osace, Kioto czy Fukuoce, ale wszystkich ciągnie do Tokio. Tam się dzieje najwięcej, a dojazd jest dogodny. Z najdalszego końca wyspy pociąg dojedzie w 4-5 godzin. Ogólnie technologia jest bardziej zaawansowana. Może nie ma jakichś kolosalnych różnic, ale w Polsce podgrzewany klozet wyda się fanaberią, a w Japonii to norma. Albo ten dystans ludzi. Nie to, że się boją, ale gdy o coś pytasz, to odpowiedzą: „tak” lub „nie” i to wszystko. W dialog nie wejdą.
Edi Andradina opowiadał mi, że zdarzyło się, że kogoś przypadkowo szturchnął na ulicy i…
… i oni sami go przepraszali.
Dokładnie.
Non stop przepraszam i przepraszam. Na każdym kroku. Nawet gdy nic się nie dzieje, słyszysz ciągle te słowa. Ktoś zapyta o godzinę, ale przeprosi, że zadał pytanie. Nie możesz czegoś znaleźć w sklepie, to cię przeproszą, że nie położyli tego inaczej. W Tokio dogadasz się bez problemu po angielsku, ale Iwata to mniejsza miejscowość. Takie countryside. Wiele starszych osób, ale nawet u młodych słabo z językami obcymi. Pytałem nawet na początku o jazdę samochodem – bo w dużych miastach masz znaki w dwóch językach, ale jak będę jeździł po mniejszych? Okazało się, że nie ma problemu. Musiałem tylko zdać egzamin potwierdzający umiejętność jazdy. Gdybym nie miał prawka, byłby problem, bo egzamin jest dużo trudniejszy niż u nas. Przejechałem się tylko po placu manewrowym, takiej imitacji miasteczka. Szlabany, parkingi. Wziąłem jednak kilka lekcji, bo kierunkowskaz jest po drugiej stronie i zdarzało się włączyć wycieraczki. Albo jadę z bratem i jego żoną do Tokio, rozglądam się, bo nie wiem, gdzie jechać, nie zauważyłem czerwonego światła i natychmiast wyskoczył gość zza rogu. Dame, dame! Nie wolno! Ale zobaczył z tyłu trzech obcokrajowców i nas puścił.
結果 (
日本語) 1:
[コピー]コピーしました!
そのコーチに言った選手隕石の足に接続されているか。どのような星は、日本でのゴールキーパーのテストですか。桜の国の balowanie のように見える存在できないサインと勘違い?テリーと Ferdinandem、イベントについて協議したとあなたの財布を失うことができるか。どのようなトピックは、日本語とのインタビューで移動できませんでしたし、私の頭の上にバッグを着用する必要ですか。「カジュアルフラ イデー」クシシュトフ ・ カミンスキー (GK) ジュビロ磐田は、最近日本のリーグに達したのサイクルで、これだけでなく、他の多くの興味深い物語に語った。大使館でだったか。私は私に話をしたので日本大使との会談に招待を得た。私たち日本人の視点からポーランドに彼の視点を知るためにはよかったです。私はまた Iwacie の 1 年後の私の考えを知っているしたいです。完全に異なる考え方です。ライフ スタイルも。ご到着時に、スイッチに問題があった。通りに出て、私は知っていない場合お店や美容師の隣のビル。見当識障害。最初どこにでも導いてくれた手が時間すべて unormowało。ジャップしながら台所のポーランドのようなしかし、それは両方の方法を動作します。私は待つことができない味をリフレッシュするクリスマスまで kyselo が低い。一年中、生の魚。最後は、健康的な食事のためのファッションです。Wpasowałeś のようなものの力。Kuchnia japońska należy do najzdrowszych. Widać po samej średniej wieku w lidze. Goście mają 35-36 lat i grają pierwsze skrzypce. 37-letni Shunsuke Nakamura to jedna z największych gwiazd. Mają tu skłonność do dodawania piłkarzom super mocy rodem z anime i słyszy się, że facet połamał palce bramkarzowi. Potem mówią, że to niemożliwe, ale facet faktycznie ładuje z 30-40 metrów. Technika i siła. Wszyscy twierdzą, że Nakamura to najlepszy test dla bramkarza, ale nie tylko on bryluje w takim wieku. Matsui od nas też jest świetnie zakonserwowany. W Polsce nie był tytanem biegania, ale dawał przegląd pola i kreatywność. Na małej przestrzeni widział więcej. W Europie to bramkarze są wieloletni, a w Japonii rozkłada się to na wszystkie pozycje. O, albo Komano, który był z Matsuim na mundialu w RPA. Jest znany w Japonii, bo przestrzelił najważniejszego karnego w karierze i reprezentacja odpadła z mistrzostw. Ale wiesz – dla mnie takie dinozaury to żadna nowość. Przyszedłem przecież z Ruchu, więc ta średnia nawet spadła!30-latkowie to jeszcze nic. W Yokohamie FC dalej gra 48-letni Kazuyoshi Miura. To dopiero ewenement.Bajka o Tsubasie to historia jego życia. Z tego, co mówią zawodnicy – bo sam przecież nie przeczytam w gazecie – trenerzy chyba nawet nie chcą na niego stawiać, ale to taka legenda, że kluby i sponsorzy naciskają na przedłużanie kontraktów. Zdrowotnie wygląda dobrze, nie łapie kontuzji, ale wiesz, co jest najlepsze? Gość baluje! Pytam chłopaków, na czym bazuje. Przecież musi się świetnie prowadzić. A oni: „no tak, ale trening to trening. W czym rzecz?”. W Ruchu niektórzy mówili, że coś ich ciągnie, to słyszeli: „okej, znasz organizm, to wypocznij”. W Japonii wręcz przeciwnie. Każdy robi to samo. Jest nawet zwyczaj, żeby zostać te 30-40 minut po treningu.Na czym polega balowanie w Japonii?Nie na tym, że się pije do upadłego czy kogoś wynoszą z rynku. Po prostu ktoś może posiedzieć do późna, popić, ale wrócić o własnych siłach. Możesz mieszkać w Osace, Kioto czy Fukuoce, ale wszystkich ciągnie do Tokio. Tam się dzieje najwięcej, a dojazd jest dogodny. Z najdalszego końca wyspy pociąg dojedzie w 4-5 godzin. Ogólnie technologia jest bardziej zaawansowana. Może nie ma jakichś kolosalnych różnic, ale w Polsce podgrzewany klozet wyda się fanaberią, a w Japonii to norma. Albo ten dystans ludzi. Nie to, że się boją, ale gdy o coś pytasz, to odpowiedzą: „tak” lub „nie” i to wszystko. W dialog nie wejdą.EDI Carlo Dias 施されたは、それが起こったこと、誰かが誤って通りに突きを私に言っていた。...、彼ら行く申し訳ありません。徹底的に。ノンストップ私は申し訳ありませんが、私は謝罪。道のすべてのステップ。何も起こらない場合でも、常にこれらの言葉を聞きます。誰かが時間を求めるけど、謝罪、質問をします。あなたは異なる配置しないように przeproszą ストアで何かを見つけることができません。東京は問題なく英語を話すが、岩田は以下。この田舎では。外国語と不十分な若者でも、多くの高齢者-車でライドの先頭も頼んだので大都市で 2 つの言語の標識があるが私が運転した後、小さいですか?問題がないことが判明しました。ただ、ドライブ能力を示す試験に合格しなければならなかった。Prawka をしていない、こと問題、試験は米国でよりはるかに難しいので。入れ換え用機関車は、このような模造品を正方形後にだけ行きました。駐車場の障壁。ただし、符号が反対の側に、それワイパーをオンに起こったので、いくつかのレッスンを受けました。東京に私の弟と彼の妻のつもりだった、私は見て、私はどこへ行く、ない赤い光に気づいたして角を曲がった男はすぐに跳ね上がったかわからないので。大聖堂、ノートルダム!できません!しかし、彼は 3 つの外国人の背中を見て、米国を投下しました。
翻訳されて、しばらくお待ちください..
