Szanowni Państwo
Od pewnego czasu tj. około 1,5-2 tygodni obserwujemy wzmożoną ruchliwość naszych dzieciaczków. Dzieci są bardziej pobudzone, ruchliwe i bardzo krzykliwe. Prawdopodobnie te zachowania podyktowane są poczuciem bezpieczeństwa w grupie, pewnością w grupie, stęsknieniem za sobą po wakacjach, no i oczywiście rozwojem 4latka.
Zabawy u większości naszych dzieci opierają się na bieganiu po sali, wzajemnych atakach polegających na wymachiwaniu rękami celem uderzenia drugiego dziecka, rzucaniu się sobie na szyję, przyduszaniu do podłogi lub ciągnięciu tak aby spowodować upadek kolegi czy koleżanki. Te nieakceptowane z powodu bezpieczeństwa zachowania dzieci dominują zarówno u chłopców jaki i dziewczynek.
Zastanawiałyśmy się z Panią Kasią co może być powodem tych zachowań i tak jak wyżej wskazałam próbujemy znaleźć też przyczynę w oglądanych przez dzieci bajkach, o których nam codziennie opowiadają (przykład - jedna z naszych dziewczynek dziś w trakcie zajęcia wspomniała o oglądaniu potwornej bajki, wykrzywiając buzie wskazywała na „bohatera” tej bajki mówiąc jaki był straszny).
Mamy do Państwa ogromną prośbę o kontrolę tego co oglądają nasze dzieciaczki ponieważ zdajemy sobie sprawę, że nie wszystkie bajki są edukacyjne (przykład drugi - dziewczynka oglądając jedną z bajek obcięła sobie włosy ponieważ uwierzyła, że mogą się one zamienić w złoto).
Dziś w trakcie rytmiki Pani Kasia (rytmiczka) również zmuszona była przerywać zajęcie aby uspokajać pobudzone dzieci na czym traciły pozostałe dzieciaczki.
Zależy nam na bezpieczeństwu i dobrej zabawie naszych dzieciaczków, stąd nasza prośba o współpracę z Państwa strony polegającą na rozmowach z dziećmi w domu o odpowiednich zachowaniach.
Proszę rozmawiać z dziećmi, o tym, że Państwo macie od nas informacje o ich zachowaniach.
Dzieci w tym wieku badają granice ale nie zdają sobie sprawy z konsekwencji niebezpiecznych zabaw.
Jeżeli któryś z Krasnali po kilku zwróconych uwagach nadal zagraża sobie lub innym siada do stolika i my przeprowadzamy z nim proste rozmowy. Zdajemy sobie jednak sprawę, że w tym wieku nie zawsze słowa do nich docierają. Dzieci w zabawie nie kontrolują tego co wolno, a czego nie należy robić. Bardziej dociera do nich przykład i z tą niektóre mogą się uskarżać, że siedziały na krzesełku.
Myślę, że współpraca z Państwa i naszej strony przyniesie efekty i następnym razem więcej będzie pochwał.
Szanowni Rodzice nie chcę wskazywać dzieci, które mają problemy z przekraczaniem granic dlatego piszę tego e maile do Wszystkich Rodziców.
Oczywiście wskażę tu też nasze małe osiągnięcia: duża grupa potrafi już na polecenie nauczyciela ustawić się w pary, zrobić koło, posprzątać zabawki nie tylko po sobie. Są dzieci, które spontanicznie sprzątają zabawki i to są nasze małe sukcesy. Te dzieci postanowiłyśmy z Panią Kasią chwalić już osobiście podczas indywidualnych rozmów z Państwem.
Zdajemy sobie sprawę z tego, że to są dzieci i taki jest rozwój 4latka. Mają lepsze i gorsze dni, dlatego nie wskazujemy ani jednej ani drugiej grupy.
Jeszcze raz prosimy o współpracę, rozmowy z dziećmi i wzajemne zaufanie. Kochajmy nasze dzieci mądrze. Zagwarantujmy im poczucie bezpieczeństwa, a nie świat chaosu i bez granic, bo dzieci gubią się w takim świecie.
Licząc na zrozumienie problemu życzymy dalszej, miłej współpracy.
Z poważaniem,
Anita Kutryn
CHARAKTERYSTYKA ROZWOJU DZIECKA 4-LETNIEGO
Dziecko czteroletnie znacznie lepiej niż trzyletnie orientuje się w otoczeniu i nie potrzebuje bliskości dorosłych w takim stopniu jak trzylatek, jest bardziej ufne. Nie ma większych problemów z adaptacją do nowych sytuacji, osób, rzeczy czy pomieszczeń. Umie podporządkować się normom, zasadom (np. podczas pełnienia dyżuru), zna imiona dzieci w grupie przedszkolnej, jest zaciekawione wybranymi elementami nowego środowiska. Zdobyte umiejętności ruchowe zwiększają jego poczucie niezależności i pomagają w poznawaniu otoczenia. Jest zręczne i energiczne fizycznie, pomysłowe i samodzielne.
Czterolatek potrafi samodzielnie ubrać się i rozebrać, posługiwać się widelcem i wybrać produkty na kanapkę, którą chce zjeść; rozumie zależność ubioru od pory roku, znaczenie czynności higienicznych; kontroluje czystość własnego ciała i ubioru; nabywa odporności na niepowodzenia; zaczyna mieć wiarę we własne siły; umie porządkować zabawki na półkach, sprzątać po posiłkach i zajęciach; doraźnie pomaga w pracach domowych, np. w nakrywaniu do stołu, a podczas posiłku opowiada, co zdarzyło się w przedszkolu. Jego działania są już celowe i zaplanowane.
Intensywnie rozwija się u niego wielka motoryka, np. szybko biega, dobrze rzuca piłką i potrafi kopać ją w biegu, podskakuje i tańczy, skacze na jednej nodze, jeździ na rowerze z trzema kółkami, samodzielnie schodzi ze schodów, stawiając naprzemiennie nogi. Nabiera zwinności, staje się wrażliwe na muzykę, lubi tańczyć.
U dziecka czteroletniego pojawiają się również ruchy narzędziowe – praksje i dlatego zaczyna ono dużo rysować, malować, lepić, często sięga po nożyczki, ponieważ sama czynność przecinania jest dla niego atrakcyjna. Konstruuje z różnego rodzaju klocków. Jest spragnione towarzystwa rówieśników – rozwija się u niego poczucie członka społeczności rówieśniczej, lecz nadal nie potrafi bawić się w większym zespole. Jest to zabawa „obok siebie”. W zabawach korzysta już z własnej wyobraźni i trudno mu włączać się w zabawę kolegów.
Czterolatek zna i uświadamia sobie te normy, według których ocenia zachowanie własne i innych, ale nadal reaguje gwałtownie i jest konfliktowy. Podejmuje próby czekania na swoją kolej. Często nie podporządkowuje się zawartym umowom i obowiązującym w grupie zasadom. Lubi przeciwstawiać się poleceniom, które do tej pory wykonywał bez jakichkolwiek oporów, dlatego potrzebne jest w tym okresie określenie przez dorosłego jasnych granic postępowania, stanowczość i konsekwencja.
U dziecka czteroletniego obserwuje się chęć podobania się innym. Dlatego chętnie zwraca na siebie uwagę, często domaga się pochwał ze strony dorosłych. Ma wyraźne poczucie „ja”, co wyraża poprzez bunt, upór, rywalizację i władczość. Jest to również przyczyną przejawów fizycznej agresji. Dorosły musi towarzyszyć dziecku w porządkowaniu przez niego świata i powinien dokładnie określić jego obowiązki. Wraz ze wzrostem zaufania do dorosłych, a tym samym poczucia bezpieczeństwa, dziecko zaczyna panować nad swoimi emocjami. Pojawia się w tym czasie fanatyczny stosunek do prawdy, dlatego intencje dorosłego są mniej ważne niż prawda („obiecałeś”). Czterolatek zaczyna dostrzegać, że kłamstwo jest czymś złym. Okazuje radość i zadowolenie z dobrze spełnionych obowiązków i dyżurów; wie, kiedy i dlaczego jest szczęśliwe. U czterolatka wyraźnie ujawniają się potrzeby tworzenia i wyrażania siebie, dlatego należy mu dostarczyć bogatego materiału do zabaw konstrukcyjnych, do malowania, wycinania, wydzierania, układania, rysowania, modelowania, eksperymentowania kolorami oraz tworzenia muzyki. W tym wieku wzrasta ciekawość poznawcza dziecka, dlatego zadaje ono coraz więcej pytań i domaga się udzielania konkretnych odpowiedzi na czasem trudne dla dorosłego pytania. Czterolatek zna ok. 1500 słów, mówi w miarę płynnie i zadaje wiele pytań typu: „kiedy?”, „dlaczego?”. Buduje zdania złożone, wzrasta jego zasób słownictwa. Używa większej liczby rzeczowników określających nazwy zawodów, pojazdów, miast, ulic i przyimków określających wielkość i położenie przedmiotów w przestrzeni. Zauważa się u niego rozwój słuchu fonemowego. Dziecko czteroletnie dzieli wyrazy na sylaby, tworzy rymowanki, podpisuje swoje prace imieniem i jest zainteresowane nazwami liter. Wyrazem jego twórczości językowej są neologizmy. Interesuje się książeczkami, tworzy długie historyjki na bazie treści poznanych utworów literackich oraz będących wytworem jego fantazji. Rozumie znaczenie komunikacji interpersonalnej, potrafi dostosować swoją wypowiedź do wybranych sytuacji (w sklepie, w przedszkolu, na placu zabaw), osób i celów pragmatycznych. Zauważa i unika niektórych zakłóceń w komunikacji z rówieśnikiem (stanie tyłem, unikanie kontaktu wzrokowego). Nabywa umiejętności do wyrażania rozkazów, poleceń i pragnień („ja chcę…, ja wolę…”).
Pożądane zachowania dorosłego w tym okresie rozwoju dziecka to: kreatywność w tworzeniu środowiska inspirującego ciekawość poznawczą dziecka, konsekwencja podczas przestrzegania przyjętych norm i zasad, opanowanie i cierpliwość w odpowiadaniu na pytania, pomysłowość w projektowaniu czynności o charakterze twórczym, bogactwo wypowiedzi językowych, czujność podczas organizowania zabaw ruchowych, np. w terenie.
Te cechy świadczą o zainteresowaniu się sprawami dziecka i o miłości dorosłego do dziecka.
1. Rozwój fizyczny 4-latka
Prawidłowy rozwój dziecka już od najmłodszych lat charakteryzuje się dużą aktywnością ruchową, która u dziecka 4-letniego zdecydowanie nabiera tempa. To w tym wieku kształtuje się pełna sprawność chodzenia, biegania i skakania. To teraz długie spacery z rodzicami, przejażdżki na rowerze, zabawy w berka sprawiają 4-latkowi dziką przyjemność. Angażuje się on we wszystkie czynności